Nowa wyszukiwarka odmian konopi – znajdź odmianę dla siebie!

By Luke Sumpter


Od czasu sklasyfikowania go jako wirus w 1981 r., HIV zabił ponad 35 milionów ludzi. Ta śmiertelna choroba początkowo występowała tylko u zwierząt, ale prawdopodobnie poprzez kontakt myśliwych z ich krwią została przeniesiona na ludzi. Po zakażeniu, patogen atakuje kluczowe komórki odpornościowe, przez co pacjenci stają się podatni na infekcje. Naukowcy kontynuują badania nad marihuaną i zawartymi w niej związkami chemicznymi pod kątem ich wpływu na wiele różnych przypadłości, w tym na objawy HIV.

Czym jest HIV?

HIV, lub ludzki wirus niedoboru odporności, to patogen, który wyrządza szkody w układzie odpornościowym. Komórki tworzące układ odpornościowy, takie jak białe krwinki, pomagają organizmowi zwalczać infekcje wywoływane przez bakterie, wirusy, grzyby i inne obce organizmy. Bez tego układu szybko zaczęlibyśmy chorować. Te komórki pomagają w rozwijaniu się odporności nieswoistej (pierwszej linii obrony) oraz odporności swoistej (reakcji przeciwciał w celu zwalczania konkretnych infekcji). Ponieważ HIV niszczy kluczowe komponenty układu odpornościowego, pacjenci mają ograniczoną zdolność do zwalczania infekcji oraz poważniejszych patogenów.

Jak wszystkie wirusy, HIV działa pasożytniczo i potrzebuje komórek żywiciela, aby przetrwać. Podczas gdy komórki ludzi i zwierząt zawierają DNA (dwuniciową molekułę z komórkami, które mają instrukcje potrzebne do tworzenia białek), to wirusy zawierają RNA – molekułę o jednej nici. Gdy wirusy uzyskają dostęp do komórek żywiciela, używają swojego RNA, aby przejąć organelle tworzące białka, nazywane rybosomami. W ten sposób udaje im się wykorzystać aminokwasy (budulce białek) dostępne w komórkach, aby się powielać. Kiedy komórka osiągnie maksymalną pojemność, pęka i nowo powstałe wirusy infekują pobliskie komórki. W jeden dzień HIV może replikować się od 10 milionów do 10 miliardów razy.

Ale HIV nie obiera za cel jedynie komórek, z którymi wchodzi w kontakt. Skupia się na konkretnym typie limfocytów T, znanych jako limfocyty Th. Ogólnie rzecz biorąc, limfocyty T mają za zadanie wytwarzanie przeciwciał[1] do zwalczania infekcji. Powstają w szpiku kostnym i są wysyłane do cyrkulacji układowej, z czasem zmieniając się w typy komórek z bardziej konkretnymi rolami w organizmie. Podczas reakcji odpornościowej, limfocyty Th odgrywają kluczową rolę[2], albowiem wytwarzają cząsteczki sygnałowe, które mają za zadanie mobilizować wszystkie inne typy komórek odpornościowych.

Ale czemu HIV obiera za cel limfocyty Th? Wykorzystuje je jako centra reprodukcyjne. Wirus przejmuje kontrolę nad tymi komórkami i wykorzystuje ich wewnętrzne mechanizmy do rozmnażania, przez co zmniejsza długość ich życia[3] oraz ich ogólną liczbę, narażając układ odpornościowy pacjentów z HIV.

Kiedy wirus zdobędzie punkt zaczepienia, infekcja rozwija się w trzech oddzielnych fazach:

Faza ostra W ciągu tygodni po zakażeniu, wirus szybko się replikuje i atakuje limfocyty Th. Pacjenci doświadczają objawów podobnych do grypy.
Przewlekła faza utajona W tym czasie organizm wytwarza przeciwciała i udaje mu się ograniczyć replikację wirusa. Pacjenci często nie mają żadnych objawów w tym czasie, ale liczba limfocytów Th wciąż spada.
Zaawansowana infekcja Znana wcześniej jako AIDS, ta zaawansowana faza najczęściej występuje u pacjentów nieleczonych na HIV. Charakteryzuje ją znaczne uszkodzenie układu odpornościowego.
  • Skąd pochodzi HIV?

HIV pochodzi od populacji szympansów w Afryce Środkowej[4]. Ten wirus początkowo występował u tych zwierząt jako małpi wirus upośledzenia odporności (SIV) i najprawdopodobniej przeniósł się na ludzi, kiedy tubylcy na tych terenach polowali na szympansy dla mięsa. Dokładny czas pierwszego przypadku wirusa u człowieka wciąż nie jest znany na pewno, ale mógł mieć miejsce już w XIX wieku.

  • Przyczyny i objawy HIV

HIV rozprzestrzenia się między ludźmi poprzez konkretne płyny ustrojowe[5]. Należą do nich:

krew, sperma,
mleko matki, wydzielina z odbytu i pochwy.

Osoba zarażona HIV może doświadczyć wielu objawów[6], takich jak:

zmęczenie, ból gardła,
opuchnięte węzły chłonne, wrzody jamy ustnej,
gorączka, dreszcze,
wysypka, potliwość nocna,
bóle mięśni.

Zrozumienie roli układu endokannabinoidowego

Tak więc jak mają się do tego konopie? Czy palenie lub konsumpcja zioła mają jakieś efekty na objawy HIV? Niestety, badania są wciąż we wczesnych fazach, więc nie możemy wyciągać żadnych wniosków, jednakże, choć jest ich niedużo, to kilka badań na komórkach, zwierzętach i ludziach sprawdzało działanie konopi na HIV.

Zanim się w nie zagłębimy, warto pokrótce poznać układ endokannabinoidowy, w skrócie ECS. Krótko mówiąc, ECS działa jako uniwersalny regulator[7] u wielu gatunków zwierząt, w tym u ludzi. Jak można by oczekiwać po takiej definicji, ten układ występuje w całym ciele. Badacze zlokalizowali jego komponenty w neuronach, kościach, skórze, układach trawiennym, odpornościowym, reprodukcyjnym i nie tylko. ECS pomaga utrzymać homeostazę (równowagę biologiczną) w tych układach. Pomaga im efektywnie działać bez zmniejszania lub nadmiernego zwiększania aktywności. Ale jaki jest jego mechanizm działania?

  • Części składowe ECS

Części składowe ECS są obecne we wszystkich wcześniej wspomnianych układach fizjologicznych. Trzy główne elementy ECS to receptory, cząsteczki sygnałowe oraz enzymy. Receptory znajdują się w błonie plazmatycznej różnych rodzajów komórek (jak również wewnątrz komórek na organellach) i czekają na aktywację przez cząsteczki sygnałowe. Dwa główne receptory tworzące ECS nazywają się CB1 i CB2, ale wiele innych miejsc składa się na rozszerzone ECS, znane jako endokannabinoidom[8].

Cząsteczki sygnałowe ECS są znane jako endokannabinoidy („endo” oznacza „wewnątrz”). Anandamid i 2-AG są dwoma głównymi endokannabinoidami w organizmie. Wiele różnych rodzajów komórek tworzy i wydziela endokannabinoidy na żądanie. Kiedy wiążą się z receptorami ECS, wywołują pożądane zmiany biochemiczne w konkretnych komórkach.

Na koniec mamy enzymy ECS. Te białka działają wspólnie, aby na żądanie budować endokannabinoidy oraz rozkładać je krótko po tym, jak zwiążą się z receptorami.

Jak już być może wiesz, konopie również wytwarzają kannabinoidy. Te cząsteczki (strukturalnie częściowo terpeny, a częściowo fenole) mają tak podobny kształt do naszych endokannabinoidów, że mogą wiązać się z receptorami ECS. Oznacza to, że cząsteczki znajdujące się w konopiach są w stanie wpływać na uniwersalny regulator ludzkiego organizmu – co jest imponujące.

Trwają badania, które mają za zadanie określenie tego, czy ten mechanizm może być wykorzystany w leczeniu wielu różnych chorób, w tym HIV. Na przykład badacze testują kannabinoidy w przypadkach przewlekłego stanu zapalnego[9], bólu neuropatycznego[10] oraz ograniczonego działania układu odpornościowego[11].

Części składowe ECS

Marihuana i HIV: badania

Znasz już proces powstawania choroby wywołanej przez HIV i znaczenie ECS w ludzkim organizmie. Czas zagłębić się w niektóre z badań na temat stosowania konopi u pacjentów z HIV.

  • Konopie i stan zapalny

Przewlekły stan zapalny jest podstawą wielu chorób. Samo określenie „stan zapalny” ma złą reputację, ale tak naprawdę pomaga on nam przetrwać. Po wykryciu zaraźliwego patogenu, układ odpornościowy wyzwala komórki zapalne oraz cząsteczki sygnałowe, aby rozpoczęły atak przeciw intruzom. Jednak niektóre przypadłości zdrowotne uniemożliwiają organizmowi zatrzymanie tego agresywnego natarcia. Kiedy stan zapalny się utrzymuje, może uszkadzać tkanki w ciele.

Choć niektóre elementy układu odpornościowego są ograniczone w skutek infekcji HIV, to inne komponenty, takie jak monocyty stają się przewlekle aktywowane[12]. To może wywołać zapalenie ogólnoustrojowe, przez co pacjenci mają większe ryzyko zapadnięcia na choroby układu krążenia i kości oraz przypadłości neurologiczne. Wielu pacjentów z HIV wykazuje również brak równowagi w mikrobiomie jelit – trylionach mikroorganizmów, które mają znaczny wpływ na stan zapalny oraz odporność.

Wielu pacjentów z HIV doświadcza osłabienia funkcji neuropoznawczych oraz zmian w zachowaniu wywołanych przez stan zapalny komórek nerwowych spowodowany przez wirusa. Kilka zespołów badawczych obecnie analizuje to, czy konopie mogą odgrywać rolę w osłabianiu sygnałów zapalnych, które odpowiadają za te objawy.

Na przykład praca opublikowana w magazynie „AIDS Care” analizowała przeszłe stosowanie konopi[13] u 138 pacjentów z HIV, aby sprawdzić, czy ta roślina wpływa na funkcje neuropoznawcze. Podobne badania, opublikowane w „Journal of Acquired Immune Deficiency Syndromes” również przyglądały się wpływowi działania konopi[14] na osłabienia funkcji neuropoznawczych u 679 pacjentów.

Dodatkowo, badania z 2021 roku[15] miały na celu określenie tego, czy konopie wpływają na obniżenie stanu zapalnego w ośrodkowym układzie nerwowym u pacjentów z HIV. Badacze zrekrutowali pacjentów niezarażonych HIV, którzy nie stosowali konopi, pacjentów z HIV również nie stosujących marihuany, pacjentów z HIV stosujących ją umiarkowanie oraz pacjentów z HIV, którzy stosowali ją każdego dnia.

  • Konopie i odporność

Ponieważ problemy z odpornością to podstawa HIV, badacze próbowali zanalizować wpływ konopi na odporność u pacjentów z tym wirusem. Choć danych z prób na ludziach jest niewiele, to pewien zespół badaczy zaproponował w 2019 r. protokół badań, aby sprawdzić działanie kannabinoidy przyjmowanych doustnie na aktywację odporności u pacjentów z HIV.

Projekt badań[16] zakłada zrekrutowanie 26 pacjentów z HIV, którzy żyli z niewykrytym wirusem przez co najmniej trzy lata. Następnie badacze losowo podzieliliby ich na dwie grupy i podawaliby im kapsułki przez 12 tygodni. Jedna grupa otrzymywałaby kapsułki zawierające THC i CBD w stosunku 1:1, podczas gdy u drugiej grupy ten stosunek wynosiłby 1:9. W pracy wspomniano, że Research Institute of the McGill University Health Centre zaaprobował te badania, jednakże wyników wciąż nie opublikowano[17].

  • Konopie i ból

Setki tysięcy pacjentów na całym świecie stosują legalnie przepisywane konopie na wiele różnych schorzeń i przewlekły ból pozostaje jednym z najczęstszych[18] powodów. Badacze kontynuują poznawanie roli ECS w sygnalizacji bólu[19] w nadziei na znalezienie związku z łagodzeniem bólu neuropatycznego związanego z HIV.

Co więcej, w systematycznym przeglądzie[20] opublikowanym w 2021 r. sprawdzano istniejące dane z przedklinicznych oraz klinicznych badań, w których badano kannabinoidy, endokannabinoidy oraz inhibitory enzymów ECS na modelach HIV. Jeśli chodzi o dane kliniczne, to w większości badań przyglądano się paleniu konopi. Autorzy sugerują podjęcie kolejnych prób, aby zbadać inne metody dawkowania.

Marihuana i HIV: badania
  • Jakie są potencjalne wady stosowania konopi przy HIV?

Na razie dane na temat związku między konopiami i HIV są niejednoznaczne. Co więcej, konopie mają pewne oczywiste wady, które w najbliższych latach postawią badaczy i producentów przed różnymi wyzwaniami. Podczas gdy w tych roślinach jest ponad 100 kannabinoidów, to w większości odmian THC i CBD występują w największych ilościach. Wadą THC są psychotropowe skutki uboczne (które mogą pogorszyć niektóre istniejące przypadłości związane ze zdrowiem psychicznym), a CBD, choć nie wywołuje haju, powoduje mdłości i senność u niektórych osób oraz wchodzi w interakcje z dużą liczbą leków farmaceutycznych.

HIV i konopie: co kryje przyszłość?

Na szczęście poparcie dla legalizacji konopi wciąż rośnie i w wielu krajach działają już programy medycznych konopi. Wraz ze wzrostem akceptacji i większą ilością danych z prób na ludziach będziemy mogli dojść do kolejnych wniosków dotyczących wpływu konopi na pacjentów z HIV.

External Resources:
  1. T cell | Definition, Function, & Facts | Britannica https://www.britannica.com
  2. helper T cell | Description & Function | Britannica https://www.britannica.com
  3. HIV 1: epidemiology, pathophysiology and transmission | Nursing Times https://www.nursingtimes.net
  4. About HIV/AIDS | HIV Basics | HIV/AIDS | CDC https://www.cdc.gov
  5. Transmission VIH / sida | Sidaction https://www.sidaction.org
  6. Quels sont les symptômes du VIH ? | Plate-Forme Prévention Sida https://preventionsida.org
  7. The Endocannabinoid System, Our Universal Regulator https://www.jyi.org
  8. The Endocannabinoid System and PPARs: Focus on Their Signalling Crosstalk, Action and Transcriptional Regulation - PMC https://www.ncbi.nlm.nih.gov
  9. The endocannabinoid system in pain and inflammation: Its relevance to rheumatic disease - PMC https://www.ncbi.nlm.nih.gov
  10. Cannabinoids suppress inflammatory and neuropathic pain by targeting α3 glycine receptors - PMC https://www.ncbi.nlm.nih.gov
  11. Cannabinoids and the immune system: an overview - PubMed https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  12. Systemic Effects of Inflammation on Health during Chronic HIV Infection - PMC https://www.ncbi.nlm.nih.gov
  13. The neurocognitive effects of a past cannabis use disorder in a diverse sample of people living with HIV - PubMed https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  14. Cannabis Exposure is Associated With a Lower Likelihood of Neurocognitive Impairment in People Living With HIV - PubMed https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  15. Daily Cannabis Use is Associated With Lower CNS Inflammation in People With HIV - PubMed https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  16. Oral cannabinoids in people living with HIV on effective antiretroviral therapy: CTN PT028—study protocol for a pilot randomised trial to assess safety, tolerability and effect on immune activation | BMJ Open https://bmjopen.bmj.com
  17. Cannabinoids in PLWHIV on Effective ART - No Study Results Posted - ClinicalTrials.gov https://clinicaltrials.gov
  18. Consensus recommendations on dosing and administration of medical cannabis to treat chronic pain: results of a modified Delphi process | Journal of Cannabis Research | Full Text https://jcannabisresearch.biomedcentral.com
  19. The role of the endocannabinoid system in pain - PubMed https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
  20. Targeting the endocannabinoid system for management of HIV-associated neuropathic pain: A systematic review - PubMed https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov
Oświadczenie:
Te treści służą wyłącznie do celów edukacyjnych. Podane informacje pochodzą z badań zebranych ze źródeł zewnętrznych.